Wieś Pomorze
Wieś Pomorze została założona w roku 1635 przez Stanisława Słupeckiego właściciela Opola Lubelskiego. Powstała jako osada młyńska, jej pierwszym mieszkańcem był Frańciszek Pomorszczyk, którego nazwisko wpisane jest w księgach parafi opolskiej.
Przy młynie znajdował sie folwark w którym mieszkali pracownicy. Powstawały nowe domostwa po wykarczowaniu istniejących tm borów. W okresie obecnym na Pomorzu znajduje sie 11 domost.
Położenie Pomorza w Dolinie Chodelki pośród licznych stawów czyni tą osadę bardzo atrakcyją dla turystów. Znajduje się tu ścieżka dydaktyczna "Kleniewo". Miejscowośc otaczają piękne lasy bogate w różnorodną zwierzynę, jagody, jerzyny i grzyby.
Kazimierz Dolny
Kazimierz Dolny to miasto w województwie lubelskim, w powiecie puławskim. Miasto jest położone nad Wisłą w zachodniej części Płaskowyżu Nałęczowskiego.
Początki osady sięgają XI wieku. Na jednym ze wzgórz istniała osada zwana Wietrzną Górą, należąca do zakonu benedyktynów. W 1181 roku osadę Kazimierz Sprawiedliwy przekazał norbertankom z podkrakowskiego Zwierzyńca. Norbertanki zmieniły nazwę osady na Kazimierz.
Od końca XIX w. Kazimierz Dolny stał się miejscowością wypoczynkową. W okolicznych wąwozach zaczęły powstawać wille i pensjonaty dla letników przede wszystkim z Lublina i Warszawy.
Po wojnie 1923 r. kiedy to profesor Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie - Tadeusz Pruszkowski przywiózł swoich uczniów na plener malarski, artyści bez reszty zawładnęli miastem. Za artystami coraz liczniej przyjeżdżali turyści. Tak zostało do dziś dnia. Mimo wielkich strat jakie przyniosła II wojna światowa, udało się się jednak miasteczko odbudować, głownie dzięki pracy architekta Karola Sicińskiego. Artyści malują nadal w Kazimierzu, a sztuka wyznacza dzisiejszą tożsamość miasta.
wiecej
Nałęczów
Początki miasta sięgają przełomu VIII i IX wieku, gdy miejscowość nazywana była jeszcze Bochotnicą.
Nazwa Nałęczów pojawiła się w 1751 roku, kiedy to część jej dóbr nabył Stanisław Małachowski i od swojego herbu - Nałęcz - nadał imię zakupionym dobrom.
Na pocz. XIX w. odkryto lecznicze właściwości tutejszych wód, wykorzystali je trzej lekarze - sybiracy: Fortunat Nowicki, Wacław Lasocki i Konrad Chmielewski, modernizując w końcu XIX w. funkcjonujące już tu uzdrowisko.
Przy okazji poszukiwania na tych terenach rud żelaza, Antoni Małachowski odkrył, że wiele źródeł w jego posiadłości posiada walory lecznicze. Po przeprowadzeniu serii badań, urządza tu uzdrowisko z łazienkami, opiekę lekarską i aptekę.
Około 1880 r. do Nałęczowa zaczęli zjeżdżać pierwsi goście. Wkrótce Nałęczów stał się najmodniejszym uzdrowiskiem w Królestwie Polskim.
Chętnie bywali w Nałęczowie i tworzyli tu wybitni artyści, politycy i pisarze, m.in. Ignacy Jan Paderewski, Henryk Sienkiewicz, Henryk Siemiradzki. Bardzo mocno i wyraziście wpisał się w historię Nałęczowa Bolesław Prus, który przyjechał tu w 1882 roku leczyć się z agorafobii.
Koniec XIX i początek XX wieku to okres najpiękniejszego budownictwa nałęczowskiego. Powstaje wiele interesujących, obecnie zabytkowych willi, zwłaszcza przy ulicach: Lipowej i Armatniej Górze. Większość z nich utrzymana jest w stylu szwajcarskim, charakterystycznym dla budownictwa w górskich kurortach.
więcej
Sandomierz
Sandomierz to miasto w województwie świętokrzyskim nad rzeką Wisłą. Położone na kilku wzgórzach, na krawędzi Wyżyny Sandomierskiej. Przemysłowa część miasta, zwana Nadbrzeziem jest położona na prawym brzegu Wisły, w Kotlinie Sandomierskiej.
Początki Sandomierza sięgają czasów przedhistorycznych. Najdawniejsze wzmianki historyczne sięgają X w.
Osada - w X na terenie wzgórza zamkowego, od XI wieku gród, siedziba książęca. Obok zbudowanego później Domu Długosza, powstał w sąsiedztwie drugi gród, który dał początek miastu.
W okresie podziałów na dzielnice Sandomierz stał się stolicą księstwa. Prawa miejskie Sandomierz uzyskał prawdopodobnie przed 1227 r. Po zniszczeniach miasta przez Tatarów w latach 1241, 1259-60, ponowna lokacja w 1286 r.
Handel odegrał ważną rolę w rozwoju miasta w XV wieku (Sandomierz leżał na trasie drogi wiślanej związanej z handlem zbożem).
wiecej
Kolejka wąskotorowa
Nałęczowska Kolej Wąskotorowa oferuje przejazdy specjalnym lub rozkładowym pociągiem turystycznym "Nadwiślanin" na trasie: Nałęczów-Wąwolnica-Karczmiska-Opole-Poniatowa-Wilków
Specjalny pociąg turystyczny może być uruchomiony na specjalne życzenie klienta we wszystkie dni tygodnia i o każdej porze dnia i nocy, na dowolnej trasie. Pociąg jest zradiofonizowany, w składzie ciągnionym przez lokomotywę spalinową znajdują się 3 wagony osobowe, 1 wagon bufetowy i 2 wagony osobowe w stylu retro.
eśli takie jest życzenie podróżnych - pociąg może się zatrzymać na trasie. Niektórzy mają wtedy ochotę na grilla, inni sprawdzają czy w tym lesie są grzyby, jeszcze inni ze zdziwieniem przecierają oczy mówiąc "jak tu pięknie".
Najbliższe "planowe" kursy pociągu turystycznego "Nadwiślanin": - (szczegóły na stronie organizatora)
Chodlik
Chodlik to niewielka wieś leżąca w gminie Karczmiska, w województwie lubelskim, na terenie której znajduje się grodzisko wczesnośredniowieczne, pozostałość po grodzie, który funkcjonował tam od VIII do X wieku n.e. Gród ten, jeden z największych w Polsce (powierzchnia 9 ha, otoczona niemal 2 km. potrójnych wałów) okres swej świetności przeżywał w VIII i IX wieku.
Badania archeologiczne na terenie grodziska oraz całej Kotliny Chodelskiej, prowadzone od lat 50-tych XX wieku pokazały, że gród w Chodliku był centralnym punktem osadnictwa na tym terenie. Bliskość rzeki Wisły pozwoliła jego mieszkańcom - Słowianom na prowadzenie kontaktów z innymi, podobnymi grodami, przez Chodlik przebiegały także drogi dalekosiężne.Grodzisko w Chodliku jest stanowiskiem archeologicznym i nie zostało jeszcze całkowicie przebadane.
Pałac Kleniewskich w Kluczkowicach
Wzniesiony na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych XIX w. wg projektu architektów Kazimierza Wojciechowskiego i Kazimierza Skórewicza. Wnętrze pałacu Kleniewscy zamienili na galerię malarstwa polskiego z dziełami wybitnych malarzy. Oryginalny wystrój w stylu zakopiańskim otrzymała również biblioteka pałacowa, zaprojektowana przez Stanisława Witkiewicza. Pałac otacza znakomicie zachowany park krajobrazowy z pomnikowym drzewostanem. Aktualnie w pałacu mieści się Zespół Szkół Zawodowych im. S. Konarskiego. Na uwagę zasługuje ekspozycja muzealna znajdująca się we wnętrzach pałacu.
Młyn na Pomorzu
Młyn drewniany. Wybudowany w 1918 r. Własność młynarskiej rodziny. Czynny.
Lublin
Lublin jest miastem wojewódzkim (województwo lubelskie) położonym na Wyżynie Lubelskiej, nad rzeką Bystrzycą - lewobrzeżnym dopływem Wieprza.
Lublin zalicza się do starych ośrodków osadniczych w Polsce. Początki osadnictwa na wzgórzu Czwartek archeolodzy datują na VI-VII wiek. Korzystne warunki geograficzne i położenie na skrzyżowaniu głównych dróg handlowych sprawiły, że Lublin od wczesnego średniowiecza pełnił ważną rolę w kontaktach między Wschodem a Zachodem.
Po raz pierwszy wymieniany na piśmie w 1198 r., prawa miejskie na prawie magdeburskim Lublin uzyskał za panowania Władysława Łokietka w 1317 roku.
Wieki XIV-XVI to najpomyślniejszy okres dla Lublina. Miasto stało się jednym z głównych ośrodków władzy królewskiej. Król Władysław Jagiełło uczynił je miejscem stałych zjazdów polsko - litewskich, a Kazimierz Jagiellończyk - stolicą województwa.
wiecej
Ufo w Emilcinie
Jest to jedno z najsłynniejszych i najlepiej udokumentowanych przypadków spotkań z UFO jakie miały miejsce na terenie naszego kraju.
Rąblów
Wieś w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Wąwolnica. Wieś położona jest na skraju doliny rzeki Bystrej, która wcina się w obszar lessowego Płaskowyżu Nałęczowskiego. Leży na przecięciu kilku szlaków pieszych i rowerowych, w tym trasy rowerowej z Lublina do Kazimierza Dolnego. Na północnych stokach wzgórz położonych opodal wsi zainstalowano trzy wyciągi narciarskie ze sztucznym naśnieżaniem.
wiecej
Szlaki rowerowe
Dla miłośników aktywnego wypoczynku Starostwo Powiatowe w Opolu Lubelskim przygotowało nie lada atrakcję. Dwieście kilometrów szlaków rowerowych, biegnących przez najbardziej urokliwe zakątki powiatu.
Bałtów
Bałtów jest malowniczą miejscowością położoną na granicy dwóch wyżyn - Świętokrzyskiej i Sandomierskiej. Słynąca ze swych uroków nazywana jest "Szwajcarią Bałtowską" lub "Małym Ojcowem".
Przez całą jej długość przepływa malowniczym przełomem rzeka Kamienna, a z wysokich na kilkadziesiąt metrów pagórów wystają jurajskie wychodnie skalne.
Nazwę swoją Bałtów zawdzięcza najprawdopodobniej litewskim jeńcom, którzy białe skały wapienne nazywali "bałtami".
Największą atrakcją Bałtowa jest Park Dinozaurów JuraPark Bałtów.
Park, w którym można obejrzeć m.in. makiety dinozaurów w naturalnych wymiarach. Ścieżki spacerowe podzielone są na odcinki, które reprezentują kolejne epoki geologiczne Ziemi, od kambru, do momentu pojawienia się człowieka w neolicie.
W chwili obecnej na terenie parku znajduje się około czterdziestu modeli dinozaurów (największy z nich to mierzący około 26 metrów długości diplodok), z okresu triasu, jury i kredy.
wiecej
Janowiec
Janowiec Wielkopolski to miasto w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Janowiec Wielkopolski.
Pierwszym dokumentem pisanym, świadczącym o istnieniu Janowca, nazywanego wówczas Janowym Młynem, jest pochodzący z 1295 roku dokument wystawiony przez księcia wielkopolskiego Przemysława II, w którym nadaje on rycerzowi Wojciechowi, synowi Jana, prawo lokacyjne do Janowego Młyna na prawie niemieckim.
Na początku II połowy XV wieku, podczas wojny trzynastoletniej z zakonem krzyżackim, w 1458 roku miasto wystawiło dwóch pierwszych zbrojnych rycerzy.
Od XIV wieku było własnością prywatną i należało do licznych rodów wielkopolskich i pałuckich.
W 1682 roku przez miasto wiódł szlak króla Jana III Sobieskiego podążającego na odsiecz Wiednia.
Z końca XVII wieku pochodzi herb miasta przedstawiający Temidę - grecką boginię sprawiedliwości.
Narodowo wyzwoleńcza postawa mieszkańców Janowca uwidoczniła się podczas powstania 1848 roku.
Okres przed wybuchem I wojny światowej to dla Janowca wzmożona działalność w obronie polskości.
Janowiec brał udział w Powstaniu Wielkopolskim 1918/1919 r.